Przeszczep serca jest to operacja usunięcia chorego serca i zastąpienia go zdrowym od anonimowego dawcy narządu. Aby usunąć serce od dawcy, specjalna kadra służby zdrowia musi stwierdzić zgon dawcy oraz zgłosić do odpowiednich instytucji.

Zanim jednak osoba zostanie umieszczona na liście oczekujących na przeszczep serca, lekarz podejmuje decyzję, że jest to najlepszy wybór  leczenia niewydolności serca. Zespół opieki zdrowotnej zadba również o to, aby pacjent oczekujący na serce był zdrowy, aby jak najlepiej mógł przejść przez proces przeszczepu.

Czy przeszczep serca jest konieczny?

Pacjent może potrzebować przeszczepu serca, jeśli jego serce zawodzi i inne zabiegi oraz lekarstwa nie są skuteczne. Niewydolność serca jest chorobą, w której mięsień sercowy poważnie zawodzi podczas pompowania krwi przez organizm. Niewydolność serca jest ostatnim etapem niewydolności serca. Pomimo nazwy diagnoza niewydolności serca nie oznacza, że ​​serce przestanie bić. Termin niewydolność oznacza, że ​​mięsień sercowy nie pompuje krwi normalnie, ponieważ jest uszkodzony lub bardzo słaby, a w niektórych przypadkach zdarza się że jest i uszkodzony i zbyt słaby.

  • Niektóre przyczyny niewydolności serca obejmują:
  • zawał serca (zawał mięśnia sercowego lub MI)
  • wirusowe zakażenie mięśnia sercowego
  • wysokie ciśnienie krwi
  • choroba zastawki serca
  • wady serca obecne przy urodzeniu (wrodzone)
  • nieregularne bicie serca ( arytmia )
  • wysokie ciśnienie krwi w płucach ( nadciśnienie płucne )
  • alkoholizm lub nadużywanie narkotyków
  • przewlekłe choroby płuc, takie jak rozedma płuc lub przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)
  • mięsień serca jest powiększony, gruby i sztywny ( kardiomiopatia)
  • niska liczba czerwonych krwinek ( niedokrwistość )

Lekarz może mieć inne powody, aby zalecić przeszczep serca. Wszystko zależy od indywidualnych wyników oraz diagnozy lekarza.

Jakie jest ryzyko przeszczepu serca?

Tak jak w przypadku każdej operacji, mogą wystąpić komplikacje. Potencjalne ryzyko przeszczepu serca może obejmować:

  • infekcja
  • krwawienie podczas lub po operacji
  • zakrzepy krwi, które mogą powodować zawał serca, udar lub problemy z płucami
  • problemy z oddychaniem
  • niewydolność nerek
  • wazulopatia przeszczepu wieńcowego (CAV). Jest to problem z naczyniami krwionośnymi, które przenoszą krew do samego mięśnia sercowego. Stają się gęste i twarde. Może to spowodować poważne uszkodzenie mięśnia sercowego
  • śmierć

Układ odpornościowy naszego ciała może odrzucić nowe serce. Odrzucenie to normalna reakcja organizmu na obcy przedmiot lub tkankę. Kiedy pacjent dostaje nowe serce, układ odpornościowy reaguje na to, co widzi jako obce zagrożenie i atakuje nowy organ. Aby przeszczepiony narząd mógł przeżyć w nowym ciele, konieczne będzie przyjmowanie leków. Leki będą oszukiwać układ odpornościowy aby ten mógł zaakceptować przeszczep i nie będzie go atakować.

Chory po przeszczepie będzie musiał przyjmować leki, aby zapobiec lub leczyć  ewentualne odrzucenie do końca życia. Te leki mają również skutki uboczne. Skutki uboczne będą zależeć od konkretnych leków, które przyjmujesz. Możliwe skutki uboczne:

  • obecna lub powtarzająca się infekcja, która nie poprawia się po leczeniu
  • słabe krążenie krwi w organizmie, w tym w mózgu
  • rak przerzutowy. To wtedy rak rozprzestrzenił się z miejsca, w którym zaczął, do jednego       lub więcej innych miejsc w ciele.
  • poważne problemy zdrowotne, które uniemożliwiają tolerowanie operacji
  • poważne problemy zdrowotne inne niż choroby serca, które nie uległyby poprawie po przeszczepie
  • niezgodność ze schematem leczenia. Na przykład, nie przestrzeganie wskazówek lekarza, nie przyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami lub brak wizyt.
  • nadużywanie narkotyków lub alkoholu

Mogą istnieć inne zagrożenia w zależności od konkretnego stanu zdrowia. Przed zabiegiem należy dokładnie przedyskutować wszelkie wątpliwości ze swoim lekarzem.

Jak przygotować się do przeszczep serca?

Nie każdy jest kandydatem do przeszczepu serca. Ze względu na szeroki zakres informacji potrzebnych do ustalenia, czy dana osoba kwalifikuje się do przeszczepu, zespół ds. przeszczepów dokona przeglądu oceny pacjenta. Zespół składa się z chirurga transplantologa, kardiologa transplantologa (lekarza specjalizującego się w leczeniu serca), lekarza pielęgniarki lub asystenta lekarza, jednej lub więcej pielęgniarek transplantacyjnych, pracownika socjalnego oraz psychiatry lub psychologa. Do innych członków zespołu może należeć dietetyk, kapelan, administrator szpitala i anestezjolog.

Proces oceny transplantacji obejmie:

  • ocena psychologiczna i społeczna. Niektóre problemy psychologiczne i społeczne związane z przeszczepem narządów obejmują stres, problemy finansowe i wsparcie ze strony rodziny lub innych ważnych osób. Czynniki te mogą w znacznym stopniu wpłynąć na sposób postępowania po przeszczepie.
  • badania krwi. Trzeba wykonań serię badań krwi, aby pomóc w znalezieniu dobrego dawcy i zwiększyć szanse, że serce dawcy nie zostanie odrzucone.
  • testy diagnostyczne. Potrzebne będą testy, aby ocenić płuca, a także ogólny stan zdrowia. Testy te mogą obejmować zdjęcia rentgenowskie, zabiegi ultrasonograficzne, tomografię komputerową, testy czynnościowe płuc (PFT) i badania dentystyczne. Kobiety mogą otrzymać test cytologiczny, ocenę ginekologiczną i mammografię.
  • inne preparaty- szczepionki, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju zakażeń, które mogą wpływać na przeszczepione serce.

Zespół ds. Przeszczepów weźmie pod uwagę wszystkie informacje z wywiadów, historię zdrowia, wyniki badania fizycznego i wyniki testów diagnostycznych, podejmując decyzję, czy  dana osoba kwalifikuje się do przeszczepu serca.

Po zaakceptowaniu kandydata do przeszczepu, pacjent zostanie umieszczony na listę pacjentów czekających na przeszczep. Gdy narząd dawcy staje się dostępny, kandydaci są wybierani na podstawie ciężkości ich stanu, wielkości ciała i grupy krwi. Jeśli  serce ma być przeszczepione,  chory musi natychmiast udać się do szpitala, aby przygotować się do przeszczepu. (większość serc musi zostać przeszczepiona w ciągu 4 godzin po usunięciu ich z dawcy).

Procedury przed zabiegiem przeszczepu serca:

  • lekarz wyjaśni procedurę i pozwoli zadawać pytania
  • chory zostanie poproszony o podpisanie formularza zgody na operację
  • pacjent otrzyma lek, który pomoże zrelaksować  się przed operacją (środek uspokajający)

Co dzieje się podczas przeszczepu serca?

Przeszczep wymaga operacji na otwartym sercu i pobytu w szpitalu. Procedury mogą się różnić w zależności od stanu i praktyki świadczeniodawcy.

Proces przygotowawczy przed samym zabiegiem:

  • konieczne jest usunięcie biżuterii lub innych przedmiotów, które mogą zakłócać przebieg operacji.
  • do operacji  chory dostanie specjalną koszulę.
  • pracownik służby zdrowia uruchomi linię dożylną (IV) w ręce lub ramieniu w celu wstrzyknięcia leku i podania płynów dożylnych. Dodatkowe cewniki zostaną umieszczone w naczyniach krwionośnych w szyi i nadgarstku w celu monitorowania stanu serca i ciśnienia krwi oraz pobierania próbek krwi. Inne miejsca dla dodatkowych cewników obejmują pod obojczykiem i pachwiną.
  • miękka, elastyczna rurka (cewnik Foleya) zostanie włożona do pęcherza moczowego w celu odprowadzenia moczu.
  • rurka zostanie wprowadzona przez usta lub nos do żołądka, aby odprowadzić płyny żołądkowe.
  • jeśli na klatce piersiowej jest dużo włosów, można je ogolić.

Operacja przeszczepu serca zostanie wykonana podczas głębokiego snu (w znieczuleniu ogólnym). Kiedy pacjent śpi, rurka do oddychania zostanie wprowadzona do płuc. Rurka zostanie przymocowana do maszyny (respiratora), która będzie oddychać za pacjenta podczas operacji.

  1. anestezjolog będzie obserwował tętno, ciśnienie krwi i poziom tlenu we krwi podczas zabiegu.
  2. skóra na klatce piersiowej zostanie oczyszczona roztworem antyseptycznym.
  3. chirurg wykona cięcie (nacięcie) w dół środka klatki piersiowej od tuż poniżej jabłka Adama do tuż nad pępkiem.
  4. chirurg przecina mostek na pół. Rozdzieli dwie połówki mostka, by dotrzeć do serca.
  5. chirurg umieszcza rurki w klatce piersiowej, aby krew mogła być przepompowywana przez ciało przez maszynę sercowo-płucną (krążenie pozaustrojowe), gdy serce jest zatrzymane i zastąpione.
  6. po całkowitym przekierowaniu krwi do urządzenia bypassu i przepompowaniu jej przez maszynę, lekarz usunie chore serce.
  7. chirurg przyszyje serce dawcy na miejsce. Gdy nowe serce znajdzie się na swoim miejscu, ostrożnie połączy naczynia krwionośne, aby nie było przecieków.
  8. gdy  nowe serce zostanie w pełni połączone, krew krążąca przez urządzenie omijające zostanie wpuszczona z powrotem do serca i rurki z maszyny zostaną usunięte. Chirurg pobudzi serce małymi łopatkami, aby wznowić bicie serca.
  9. gdy nowe serce zacznie bić, zespół opieki zdrowotnej będzie obserwował, jak ono działa i upewnia się, że nie ma przecieków.
  10. przewody do stymulacji można umieścić w sercu.
  11. chirurg zszyje skórę na mostku. Użyje szwów lub zszywek chirurgicznych, aby zamknąć nacięcie.
  12. rurki zostaną włożone do klatki piersiowej, aby odprowadzić krew i inne płyny z serca. Rurki te zostaną podłączone do urządzenia ssącego, aby nie gromadził się płyn.
  13. zastosowany zostanie sterylny bandaż lub opatrunek.

Co dzieje się po przeszczepie serca?

W szpitalu

Po zabiegu pacjent zostanie zabrany do sali pooperacyjnej lub oddziału intensywnej opieki medycznej i będzie pod stałą obserwacją przez kilka dni. Pielęgniarka połączy osobę po operacji z maszynami, które będą wyświetlać śledzenie elektrokardiogramu (EKG), ciśnienie krwi, inne odczyty ciśnienia, częstość oddechów i poziom tlenu. Operacja przeszczepu serca wymaga pobytu w szpitalu od 7 do 14 dni, a nawet dłużej. Wszystko zależy od powodzeni operacji, stanu pacjenta oraz akceptacji narządu.

Po operacji będzie również obecna rurka w gardle, która łączy się z maszyną oddechową (respiratorem), dopóki pacjent nie będzie na tyle stabilny, aby oddychać samodzielnie. Wąż do oddychania może pozostać od kilku godzin do kilku dni, w zależności od przypadku. Gdy pacjent odzyska siły i zacznie oddychać samodzielnie, aparat oddechowy zostanie dostosowany tak, aby umożliwić przejęcie większej części oddechu. Kiedy chory będzie w stanie całkowicie oddychać samodzielnie i będzie mógł kaszleć, lekarz usunie wąż oddechowy.

Po wyjęciu rurki oddechowej pielęgniarka pomoże kaszleć i wziąć głęboki oddech. Będzie to niewygodne z powodu bolesności, ale niezwykle ważne jest, aby to zrobić, aby zapobiec gromadzeniu się śluzu w płucach. Pielęgniarka pokaże, jak kaszleć, aby złagodzić dyskomfort. Na życzenie można otrzymać lek przeciwbólowy.

Zdarza się że po operacji lekarz zostawi również cienką plastikową rurkę, która przechodzi przez nos do żołądka, aby usunąć powietrze, które się połyka. Rurka zostanie wyjęta, gdy  wnętrzności  zaczną działać normalnie. Nie można  jeść ani pić, dopóki tubka nie zostanie usunięta. Trzeba się przygotować również na częste badania krwi. Będą pobierane w celu monitorowania nowego serca, a także innych funkcji organizmu. Należą do nich płuca, nerki, wątroba i układ krwionośny. Po operacji pacjent może być na specjalnych lekach dożylnych, aby wspomóc ciśnienie krwi i serce oraz kontrolować wszelkie problemy z krwawieniem. Gdy stan się ustabilizuje, lekarstwa stopniowo zmniejszą się, a następnie zaprzestaje przyjmowania tych leków. Jeżeli  w sercu są obecne przewody do stymulacji, również zostaną usunięte przez lekarza w odpowiednim czasie rekonwalescencji.

Gdy lekarz usunie rurki oddechowe i żołądkowe, a stan będzie stabilny, można zacząć pić płyny a także stopniowo dodawać więcej stałych pokarmów. Twój zespół opieki zdrowotnej będzie uważnie obserwował jak działają leki przeciwodrzucające (immunosupresyjne), aby upewnić się, że otrzymujesz właściwą dawkę i najlepszą kombinację leków. Pielęgniarki, terapeuci oddechowi i fizjoterapeuci będą pracować z pacjentem podczas rozpoczynania fizjoterapii i ćwiczeń oddechowych.

Gdy lekarz zdecyduje, że jesteś gotowy, zostaniesz przeniesiony z OIOM-u do na oddział chirurgiczny lub na oddział przeszczepu, a leczenie będzie tam kontynuowane. Stopniowo będzie zwiększana aktywność, pomału będzie można wstawać z łóżka oraz spacerować . Pielęgniarki, farmaceuci, dietetycy, fizjoterapeuci i inni członkowie zespołu transplantacyjnego wytłumaczą, co trzeba zrobić, aby zadbać o siebie po powrocie do swojego domu.

Zespół opieki zdrowotnej zorganizuje  powrót do domu i zaplanuje wizytę kontrolną u lekarza prowadzącego. Należy pamiętać, że takie kontrole są bardzo ważne i nie należy ich odwlekać ani lekceważyć.

leki przeciwodrzutowe
leki przeciwodrzutowe

W domu

Po powrocie do domu ważne będzie, aby obszar chirurgiczny był czysty i suchy. Lekarz przekaże wszystkie szczegółowe instrukcje dotyczące kąpieli. Podczas wizyty kontrolnej usunie szwy lub zszywki chirurgiczne, jeśli nie zostały usunięte przed opuszczeniem szpitala.

Częste wizyty kontrolne po przeszczepie serca obejmują badania krwi, prześwietlenia klatki piersiowej i biopsję. W biopsji lekarz używa cienkiej igły, aby usunąć tkankę z serca, aby mógł ją zbadać pod mikroskopem. Zespół transplantacyjny wyjaśni harmonogram tych wizyt i testów. Program rehabilitacji będzie kontynuowany przez wiele miesięcy.

Należy od razu zgłosić lekarzowi, jeśli masz jakiekolwiek z poniższych objawów:

  • Gorączka, dreszcze lub jedno i drugie. Mogą to być objawy zakażenia lub odrzucenia.
  • Zaczerwienienie, obrzęk, krwawienie lub drenaż z miejsca nacięcia lub dowolnego miejsca cewnika
  • Zwiększenie bólu wokół miejsca nacięcia
  • Problemy z oddychaniem
  • Nadmierne zmęczenie
  • Niskie ciśnienie krwi

Aby przeszczepione serce przetrwało w nowym ciele, pacjent będzie musiał przyjmować leki do końca życia, aby zwalczyć odrzucenie. Każda osoba może inaczej reagować na leki, a działania niepożądane mogą być poważne. Lekarz prowadzący dostosuje plany leków do indywidualnych potrzeb pacjenta po przeszczepie serca.

Na początku będzie to kilka leków zapobiegających odrzuceniu. Dawki tych leków mogą się często zmieniać w zależności od reakcji. Ponieważ leki przeciwodrzutowe wpływają na układ odpornościowy, ryzyko infekcji będzie większe. Ważne jest, aby zachować równowagę między zapobieganiem odrzucaniu a tym, że jest się bardzo podatnym na infekcje. Niektóre z zakażeń będą szczególnie podatne na zakażenia drożdżakami ustnymi (pleśniawki), opryszczką i wirusami układu oddechowego. Powinno się unikać kontaktu z tłumami i osobami, które mają infekcję przez pierwsze kilka miesięcy po operacji. Ważna jest także regularna opieka stomatologiczna. Lekarz lub dentysta może przepisać antybiotyki przed jakąkolwiek pracą stomatologiczną, aby zapobiec zakażeniom.

Aby obserwować oznaki odrzucenia, prawdopodobnie konieczne będą rutynowe biopsje prawego serca. Biopsję wykonuje się zazwyczaj raz w tygodniu we wczesnym okresie po przeszczepie, a następnie stopniowo zmienia się na miesięczne lub dłuższe terminy. Procedury biopsji mogą ostatecznie się zatrzymać.

Procedura biopsji prawego serca może być wykonywana jako pacjent ambulatoryjny lub pacjent hospitalizowany, jeśli przebywa się już w szpitalu. Procedura obejmuje cewnikowanie prawego serca. Specjalny cewnik jest przewleczony przez żyłę w szyi lub pachwinie do prawego przedsionka serca. Lekarz pobiera 4 do 6 drobnych próbek tkanek przez cewnik i sprawdza je pod kątem oznak odrzucenia. Jeśli lekarz stwierdzi oznaki odrzucenia, może dostosować lek przeciwodrzucający. Procedura biopsji ma swoje własne instrukcje i ryzyko, wszystko będzie omówione z tobą na wizycie.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz także

Przeszczep rogówki – informacje o zabiegu

Rogówka to przezroczysta przednia część oka, która pokrywa tęczówkę, źrenicę i komorę prze…